Άλλη μία φορά κάθεται μόνος του εκεί δίπλα από τις βρύσες και κοιτάει τους συμμαθητές του που παίζουν ποδόσφαιρο‭ ‬...‭ ‬εκείνος,‭ ‬ξέρετε,‭ ‬δεν είχε φίλους γιατί ήταν διαφορετικός‭ ‬.‭ ‬Γεννήθηκε με πρόβλημα στα πόδια του‭ ‬.‭ ‬Για πολλά χρόνια οι γονείς του τον έτρεχαν από γιατρό σε γιατρό αλλά τίποτα,‭ ‬πλέον είναι σίγουρος,‭ ‬δε θα περπατήσει ποτέ,‭ ‬δε θα μάθει ποτέ πως είναι να περπατάει‭ ‬ένας άνθρωπος,‭ ‬δε θα μάθει ποτέ πως νιώθουν οι συμμαθητές του όταν παίζουν ποδόσφαιρο.‭ ‬Σε κάθε διάλειμμα είναι εκεί καθισμένος στο παλιό του αναπηρικό καροτσάκι,‭ ‬χαζεύοντας τα παιδιά.‭ ‬