Μια από αυτές τις μέρες ίσως αξίζει, να προσπαθήσουμε να μάθουμε για ποιο λόγο ζούμε δύσκολες καταστάσεις. Ίσως είναι μια αρχή για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον εαυτό μας αλλά πολύ περισσότερο τους άλλους γύρω από αυτόν.', 'Είναι ίσως η εποχή για αναζήτηση κάποιων άξιων που νομίζαμε ότι έχουν χαθεί. Αξίες όμως που ήταν δίπλα μας αλλά εθελοτυφλώντας τις προσπερνάγαμε αφήνοντας το είναι μας σε μια ψεύτικη νηνεμία που μόνο εμφανισιακα ήταν κάλμα, γιατί από κάτω τα ρεύματα έτρεχαν με διαβολεμένο ρυθμό παρασύροντας ότι προσπαθούσε να μείνει αμετακίνητο στον έσω-εξωτερικό μας κόσμο.

Το μεγαλύτερο κακό που έφερε μαζί της τελικά η πρόοδος των τεχνοκρατών [ κατά κύριο λόγο] είναι η τονίσει των αδυναμιών του ανθρώπου. Είμαστε ολότελα ανίσχυροι μπροστά στην λαίλαπα των πόλεμων που μας τριγυρίζουν. Και μα την αλήθεια είναι σαρωτικοί αυτοί οι πόλεμοι και το κυριότερο ολοκληρωτικοί. Πόσες φορές δεν πιάσατε τον εαυτό σας να απέχει κατανόησης της εκάστοτε καταστροφικής και ενίοτε δυσνόητης κατάστασης; Πόσες φορές δεν νοιώσατε εκτός χρόνου εκτός τόπου και απελπιστικά εκτός χώρου; Εγώ πολλές και όσο προσπαθούμε να αναλύσουμε το φαινόμενο με τη σκέψη του νεοΈλληνα [σκέψη του καφενείου και της ημιμαθείας] το μόνο που μας μένει είναι ένα τεράστιο κενό. Όσο και αν προσπαθούμε να δείξουμε ότι είμαστε κύριοι της σκέψης μας αλλά και της κάθε απόφασης μας. Σε τελική ανάλυση προσπαθώντας να επιπλεύσουμε αγνοούμε την ουσία, την ευχαρίστηση της ζωής κάθε αυτού. Είναι πολύ δύσκολο λοιπόν να ζήσουμε να χαρούμε τη ζωή μας όχι με τεχνητούς τρόπους αλλά με τις φυσικές ορμές και τα ένστικτα μας που τόσο έχουν καταπιεστεί. Δυστυχώς όμως είναι μια άνιση μάχη. Γιατί στην πλειοψηφία μας δεν γεννιόμαστε ίσοι και το κυριότερο δεν μας πληροφορεί κανείς γι' αυτό. Κάποιοι γιατί δεν το ξέρουν και κάποιοι γιατί δεν τους συμφέρει. Πνιγόμαστε μέσα στην κοινωνικό-πολιτική αστάθεια των τελευταίων 150 χρόνων αλλά και στην προφορική διάρροια των κατ' επίφαση διανοουμένων. Όμως η ζωή είναι απλή όσο και αν την περιπλέκουμε. Μακάρι να μπορούσα να μπορούσαμε να δώσουμε κάποιες λύσεις κάποια εφόδια γι' αυτή την τόσο σκληρή μάχη. Το μόνο που μένει είναι να ψάξουμε από κάτω να δούμε την διαφορά ανάμεσα στο φαίνεσθε και το είναι. Όσο τρομακτικό και αν είναι το πρώτο βήμα. Σας βεβαιώ ότι το να αφήνουμε την ζωή μας έρμαιο των καταστάσεων είναι τρομακτικότερο ακόμα κι από τον πιο φρικιαστικό εφιάλτη. Είμαστε ανθρώπινα όντα και μπορούμε να αγαπήσουμε ,να μισήσουμε αλλά το κυριότερο μπορούμε να ζήσουμε. Σαν πρώτο βήμα ας κάνουμε μια προσπάθεια κατανόησης του εαυτού μας και την ικανότητα του να ζεις σαν άνθρωπος ενάντια σε κάθε ατελή κοινωνία και σε οποιαδήποτε μορφή ρουτίνας τον κυριότερο εχθρό της ευχαρίστησης. Τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε όσο κι αν είναι άνιση η μάχη. Άλλωστε πάντα υπάρχουν νικητές και χαμένοι. Ας μην υπάρχουν όμως άβουλα όντα. Ας μείνει η ικανοποίηση της προσπάθειας.

Παναγιώτης Γιαννάκος